Enrique Bárez Zuzendari Kudeatzaileak Arabako ESIri gutuna

Nire lehen lan-ildoa Arabako ESIan lan egiten duzuen pertsonak zaintzea izango da, zuek baitzarete pazienteak zaintzen dituzuenak

Lankide agurgarriak:

Enrique Bárez Hernández naiz, anestesista duela 30 urtetik hona gure erakundean, eta Arabako ESIko Zuzendari Kudeatzaile izendatu berri naute.

Eskerrak eman nahi dizkiot erronka ilusionagarri honetarako nigan konfiantza izan duenari, gogo biziz, umiltasunez eta konpromisoz egiten baitiot aurre. Espero dut zuen lankidetzarekin Arabako ESIan lan egiten dugun pertsona guztientzat atsegina izango dela, eta elkarrekin onura handiagoa lortuko dugula pazienteentzat, familientzat, zaintzaileentzat, pazienteen elkarteentzat eta gizarte osoarentzat.

Horregatik, nire lehen lan-ildoa Arabako ESIan lan egiten duzuen pertsonak zaintzea izango da, zuek baitzarete pazienteak zaintzen dituzuenak.

Horretarako, animatzen zaituztet lehen aldiz hona lanera etortzen diren pertsonak modu adeitsu eta arretatsuan hartzera, orientatuz eta lagunduz. Gure baterako erantzukizuna izango da lan-giroa hobetzea, lan-baldintzak, buruzagitza-estiloa eta zuen zerbitzu/unitateko lanaren antolamendua kontuan hartuta. Halaber, laneko segurtasuna eta osasuna hobetzen, baliabide teknikoak eta materialak egokitzen, gardentasunaren kultura sortzen eta kontziliazioa bultzatzen ere saiatuko gara. Profesionalen aurkako erasoen aurrean dugun baldintzarik gabeko babesa azpimarratuko dugu, bai arlo moralean, bai juridikoan.

Nortasun korporatiboa indartu behar dugu ESI gisa. Oraindik ere jende asko sentitzen da Txagorritxukoa, Santiagokoa, Kanpo Kontsultetakoa, Lehen Mailako Arretakoa, bere zerbitzuetakoa edo Osakidetzakoa, baina batzuetan gure ESIarekin identifikazio argia falta zaigu.

Gainera, barneko eta kanpoko komunikazioa hobetu behar dugu, pertsona argiak eta gardenak izan behar dugu, komunikazio irekia sustatu behar dugu, informazioa argi eta egoki zabaldu behar dugu eta zurrumurru kaltegarriak saihestu behar ditugu.

Erantzukizuneko lanpostu guztien deialdia eta defentsa publikoa egingo da, hala nola zerbitzuburuak, atalburuak, gainbegiraleak eta lanbide-kategoria guztietako erdi-mailako arduradunak. “Ordenuaren eta agintearen” kultura saihestuko dugu, eta gure mundura eta gaur egungo beharretara egokitutako etengabeko prestakuntza-plan bat egingo dugu, adibidez, Adimen Artifizialari, kudeaketari edo humanizazioari buruzko ikastaroekin.

Aintzatespen-plan bat ezarriko dugu, ondo egindako lana balioesteko, pizgarriak eta eskerrak emanez, modu pribatuan eta publikoan.

Bigarrenik, pertsona guztien artean pazienteen, senideen, zaintzaileen eta pazienteen elkarteen esperientzia hobetzea nahi dut, eta hori lortzeko, hainbat gauza ditugu egiteko. Lehenik eta behin, itxaron-zerrenda murriztu behar da, behar den lekuan (Lehen Mailako Arretan, kanpo-kontsultetan eta atzerapen oso handiak dituzten proba osagarrietan), eta kirurgiako itxaron-zerrenda mantendu eta, ahal bada, murriztu.

Ospitaleko kontsultetan eta probetan ezeztatzeak nabarmen murriztu behar ditugu, agendak urte eta erdi lehenago irekiz eta behin betiko plantillak gutxienez 3 hilabeterekin emanez. Ezin ditugu pazienteak zigortu antolaketa-eraginkortasunik ezagatik.

Arabako ESIaren Humanizazio Plana ezagutarazi eta hedatu behar dugu, norbaiti arreta ematen diogunean aurkeztu behar gara, barkamena eskatu behar dugu berandu iristen bagara, eta ahalik eta arretarik gizatiarrena eman behar dugu.

Hirugarrenik, osasunaren sustapena eta gaixotasunaren prebentzioa bultzatu behar ditugu, bizi-ohitura osasungarriak bultzatuz: jarduera fisikoaren preskripzioa, tabakoaren, alkoholaren eta obesitatearen aurkako borroka, lo osasungarria, etab.; osasun komunitarioa indartzea, herritarren ahalduntzea eta autozainketa gidatzea eta bultzatzea, osasun-hezkuntzako eta herritarrak kontzientziatzeko kanpainak egitea, eta itunak ezarri udalekin, Foru Aldundiarekin, Hezkuntza Sailarekin eta beste gizarte-erakunde batzuekin.

Laugarrenik, kronikotasunaren erronkari aurre egitea eta espazio soziosanitarioaren koordinazioa hobetzea. Helburu horrekin, Lehen Mailako Arretaren eta Ospitaleko Arretaren artean honako programa hauek integratzen jarraitu behar dugu: bihotz-gutxiegitasuna, diabetesa, minari heltzea, paziente kroniko konplexua, etxeko paziente kronikoa, hipertentsioa, paziente onkologikoa, hesteetako gaixotasun inflamatorioa, zirrosia, obesitatea, alboko esklerosi amiotrofikoa, iktusa, asma, transplantatutako pazienteak, etab.; Arreta Plan Indibidualizatuen (API) erabiera estandarizatu behar ditugu, Onkologia Plana eta Zainketa Aringarrien Plana hedatu behar ditugu, eta besteak beste, azpiakutuen eta zauri kronikoen unitateak sortzea, eta, oso garrantzitsua, herritarrengan osasun-sentsazioaren ordez gaixotasun-sentsazioa sortzen duten hitzordu errepikatuak saihestu behar ditugu. Behin eta berriz egiten diren kontsultek eta, batez ere, hainbat zerbitzutan egiten badira, patologia indartzen dute askotan, ez dute konpontzen.

Bosgarrenik, antolakuntza- eta asistentzia-eredua hobetu behar dugu zenbait alderditan. Helburu horrekin, lehentasunezko eta premiazko deribazioak irizpide klinikoaren arabera egitea lortu behar dugu, eta ez itxarote-zerrendaren arabera. Espezialitate guztietara zabaldu behar dugu ESI osoan aurkikuntza garrantzitsuen zirkuitua, eta erreferentziazko eredua ezarri ahal den lekuetan: medikuntzako profesionalak, erizaintzakoak, EZOTak, genero-indarkeriakoak, etab. Erizaintzako kontsulta gehiago sortzea eta ospitaleko arretako medikuak osasun-zentroetara joan daitezen saio klinikoak partekatzera. Joint Commission International erakundearen kudeaketa-eredua kontuan hartu behar dugu, eta BPSO (zaintza-bikaintasunarekin konprometitutako zentroetan jardunbide egokiak ezartzeko programa) zainketen bikaintasun-estrategiarekin jarraitu behar dugu. Eta ESIan segurtasun-kultura sustatzen jarraitzea.

Seigarrenik, ez dugu ahaztu behar gure jardueraren funtsa, eskaintzen dugun osasun-arretari balioa ematea lortu behar dugu, eta, helburu hori lortzeko, PREMetan oinarritutako eredu bat ezarriko dugu: Patient Reported Experience Measures (pazienteak asistentzia-prozesuari buruz duen pertzepzioa edo esperientzia), irisgarritasuna, humanizazioa, asistentzia-jarraitutasuna, etab.; PROM: Patient Reported Outcomes Measures (pazientearen bizi-kalitatean eragina duten arazoei buruzko emaitzen neurriak): funtzionamendu fisikoa, sintomak, ongizate psikologikoa, gizarte-ongizatea, etab.; CROM: Clinicial Reported Outcoume Measures (profesionalek jakinarazten dituzten emaitzen neurriak).

Era berean, ezinbestekoa da osasuneko emaitzak neurtzeko bidean aurrera egitea, bizi-kalitatearen hobekuntzan eraginez, bizi-kalitatearen arabera egokitutako irabazitako urteetan… Eta, hori guztia, asistentziaren kostua kontuan hartuta; izan ere, osasunak preziorik ez badu ere, osasungintzak kostu bat du.

Zazpigarrenik, ezinbestekotzat jotzen dut ebidentzian oinarritutako medikuntza erabiltzea eta medikuntza pertsonalizatua edo doitasunezkoa bultzatzea.

Zortzigarrenik, antolaketa-berrikuntzan aurrera egin behar dugula uste dut, hobetu beharreko zirkuituak daudela, burokrazia eta eraginkortasunik eza murriztu behar direla, Osabide Globalaren eta Osabide Global LMAren potentzialtasun guztiak erabili behar direla, kontsultak eta probak baloratzeko erroldak barne; horrez gain, benetan, Lehen Mailako eta Ospitaleko lankidetza hobetu behar da, ospitale-altaren osteko bideratzeetan eta pazienteen jarraipenean lan eginez, bai eta asistentzia-ibilbideetan ere. Eta egiten denaren jarduera neurtzeko kultura zabaldu behar da, abian jartzen diren ekimenen eta ekintzen emaitzak baloratzeko ikuspegitik.

Era berean, berrikuntza teknologikoan aurrera egin behar da, OBI/OAS bultzatuz eta langile klinikoentzako aginte-taulak eginez, artatzen dutenaren emaitza jakin ahal izateko. Adimen Artifizialaren garapenean aurrera egin behar dugu eta hura gidatu, ESIn dauden ekimenei eutsi eta ekimen berriak garatu behar ditugu, eta, horretarako, prestatu, esperimentatu, aplikatu eta elkarlanean aritu behar dugu, AAk lan egiten dugun eta bizi garen modua eraldatzen jarraituko baitu.

Gainera, aurrera egin behar dugu teknologia mugikorrean eta monitorizazio-gailu eramangarrietan eta wearable-etan, Gauzen Interneten, errealitate birtualean, abatarretan, etab., eta, legediak ahalbidetzen duenean, imajinatu dezagun, adibidez, droneak erabiliko ditugula landa-eremuetatik laginak garraiatzeko.

Bederatzigarrenik, unibertsitate Erakunde Sanitario Integratu bat gara, non irakaskuntza eta ikerketa funtsezko zutabeak diren, eta nire nahia da irakaskuntzarako simulazio-laborategi bat sortzea, Ezagutzaren Kudeaketa Eredu bat garatzea, pertsonen eta taldeen gaitasunak gaitu eta indartuko dituena, eta talentuaren atxikipena eta sustapena ziurtatuko dituena, ESIan talentu-mapa bat sortuz.

Barneko irakasleen poltsa bat sortu behar da, Irakaskuntzaren Kalitatea Bermatzeko Plana mantendu eta eguneratu behar da, tutoreak, egoiliarrak eta gainerako profesionalak, ibilbideak, auditoriak eta ebaluazioak kontuan hartuko dituena, osasun-kudeaketako ikastaroak eta ohikoak ez diren beste diziplina batzuk eskaintzea, hala nola adimen artifiziala, eta ikerketan liderrak identifikatzea eta bultzatzea.

Eta, azkenik, hamargarrenez, ezinbestekoa da osasun-sistema jasangarria izatea, eta, horretarako, kontuan hartu behar dira egin behar ez diren gauzen ebidentzia zientifikoan oinarritutako gomendioak, eta, hala, nazioarteko eta nazioko ekimenak daude, hala nola, osasun-arloko egokitzapena espezialitatearen arabera aztertzeko dibulgazioa, eta MAPAC batzordea suspertu behar dugu: Asistentzia- eta Klinika-praktikaren Egokitasunaren Hobekuntza, zerbitzu/UAP bakoitzeko urteko jarduerak zehaztuz “not to do”-ren barruan, osasunean desinbertsioak sustatzeko.

Laneko, kiroletako, eskolako eta trafikoko istripuen eta fakturatu daitekeen gainerako jardueraren fakturazioa handitu behar da. Alta eman behar zaie ospitaleko kontsultetan eta probetan abisatu gabeko asistentziarik ez duten pazienteei.

Ingurumenari dagokionez, ISO 14.001 mantendu behar da, karbono-aztarna kalkulatzeko eta erregistratzeko bidean aurrera egin, ekonomia zirkularra indartu eta erosketa berdea mantendu.

Azken batean, hurrengo urteetan bidea markatuko digun ibilbide-orri bat izatea, etorkizunari baikortasunez aurre egiteko eta gure lanean igarotzen dugun denbora ahalik eta atseginena eta dibertigarriena izan dadin saiatzeko.

Entzun eta ikasiko dut ESIko pertsona guztiengandik, eta ez izan zalantzarik nigana hurbiltzeko ideiak, kezkak edo iradokizunak partekatzeko, eta arazoren batekin zatoztenean, etor zaitezte konponbiderako proposamen posibleren batekin ere.

Zuei zuzentzen natzaizue, ezinbestekoak zarete eta ESI honen bihotza, bai gure pazienteei arreta zuzena eskainiz, bai laguntza-arloetatik, eta badakit ezin izango natzaiola mundu guztiari gustatu, baina hartzen ditudan erabakiak errespetutik eta borondate onetik hartuko ditut; izan ere, azkenean, garrantzitsuena norberari leial izatea da, zure onena ematen saiatzen zaren bitartean.

Eskerrik asko nire aurkezpen-gutuna irakurriz honaino iritsi izanagatik.

Enrique Manuel Bárez Hernández