“Araba ESIko kirurgia-arloko langileei”

Egun asko igaro dira pandemia hasi zenetik. Hainbat eta hainbat artikulu zientifiko, saio klinikoak, webinar-ak, komunikabideetan gertakari suntsitzaile horri buruz emandako informazioak, modu globalean eta modu bizi eta berezian gure erakundean bertan suntsitu gaituena.

Denbora igaro da eta, hala ere, oraindik ez gara itzuli aurretik bizi genuen antzeko egoerara. Zorionez, gure inguruko infekzioaren lehen kolpe handia gainditu egin da. Egoera kontrolpean mantentzeko itxaropenarekin ekingo diogu udari, merezitako oporrak hartu ahal izateko asmoarekin, eta etorkizun hurbilean ikerketa medikoaren ahaleginek pandemia izugarri horri amaiera emateko irrikarekin.

Araba ESIko Anestesiologia eta Bizkortze Zerbitzuko burua naizen aldetik, jakin badakit arriskua ez dela amaitu eta birusaren mehatxuak bere horretan jarraitzen duela, hala ere, eten bat egin nahi dut bidean, honako hau adierazteko:

Ezin hobeto gogoratzen dut martxoaren 7ko eta 8ko asteburua, Italiako iparraldetik lankide eta lankide anestesiologoek helarazten zizkiguten albisteak eta haien ospitaleetan bizi zuten egoera modu hunkigarrian iristen zitzaizkigunean.

Gogoan dut, halaber, martxoaren 9ko goizean Medikuntza Intentsiboko zerbitzuari eskaini geniola gure burua modu koordinatuan laguntzeko, ospitaleko oheak eta zainketa kritikoak behar zituzten paziente askori erantzun behar baitzitzaien, eta litekeena zen AUO Txagorritxuko 20 oheko ZIU nahikoa ez izatea egun gutxiren barruan.

Astelehen horretatik aurrera, eguneroko jarraipen-batzorde bat ezarri zen, Medikuntzako Zuzendaritzak, Erizaintzako Zuzendaritzak, Arnas Aparatuko Zerbitzuak, Barne Medikuntzako Zerbitzuak, ZIUk eta Anestesiologia eta Bizkortze Zerbitzuak osatua, hurrengo egun eta asteetan hartu beharko ziren erabakien berri emateko, koordinatzeko eta adosteko.

Zuek guztiok, nik bezala egun haiek bizi izan zenituztenok, erabaki haiek guztiak gauzatzea ahalbidetu zenuten. Agian, denbora gehiagoz proiektatu ondoren, beste era batera egin genezakeen, hobeto agian, baina ziur nago ezinezkoa izango zela egun haietan guztiok eskaini zenuena baino jarrera, ahalegin eta eskaintza handiagorik aurkitzea.

Denbora errekor batean, Mantentze eta Elektromedikuntzako Zerbitzuen laguntza zenbatezinarekin, AUO Txagorritxuko 3. solairuko eremu kirurgikoa gaitu zen Covid-19 paziente kritikoen ospitaleratzeak hartzeko, 12 pazienterentzako edukierarekin, eta martxoaren 14an ireki zen ospitaleratutako lehen pazientearekin. Unitatea goizetik gauera aldatu zen: anestesia-estazioak proban jarri genituen kritikoen arnasgailu bihurtuz, unitatearen funtzionamendurako gela berriak prestatu ziren, perfusio-ponpak, monitoreak, intubazio-materialak, ekografoak, medikazioa… eraman ziren ebakuntza-geletatik unitate berri honetara.

Aldi berean, AUO Santiagon paziente kritikoentzat (Covid eta ez Covid) espazio berriak prestatu ziren, Medikuntza Intentsiboko medikuen eta anestesiologoen parte-hartze aktiboarekin, eta materialak eta ahaleginak eskuragarri jarri ziren.

Hainbat lankidek (erizainek, anestesiologoek) beharrezko protokoloak egin eta eguneratu zenituzten, eskuragarri zegoen ebidentzian oinarrituta, perioperatorioan, obstetrizian eta kirurgia-zirkuituetan Covid pazienteak maneiatzeari buruz.

Anestesiologia Zerbitzuko mediku ondoko askok laguntza eman zenuten intentsiboetako arloetan. Nire ustez, eredu bat da erakundearen barruan mediku intentsibisten eta anestesiologoen arteko sinergia eta talde-lanaren mailan, bakoitzaren onena ematen saiatuz.

Ordura arte ebakuntza-gelan lan egiten zenuten kirurgia-blokeko erizain, erizain laguntzaile eta zelari askok egun batetik bestera zuen lana eraldatu beste funtzio batzuetara, pazientearen beste profil batera, beste ingurune batera edo beste txanda batzuetara egokitu behar izan zenuten. Ziur txarrerako eta onerako uneak egon zirela, ezezagunaren beldur eta egiten ari zineten lanagatik pozik. Profesionaltasunez egin zenuten, zuen erronkaren erantzukizunarekin, eta oso ondo egin zenuten.

Zuetako bakoitzak bakarrik daki zer esan nahi izan zuen erronka horrek arlo pertsonalean, eta zer ondorio fisiko eta emozional eragin zizkizuen. Pandemiaren testuinguru honetan, ezin gara elkartu nire esker ona adierazi ahal izateko, baina utz iezadazu horrela egitea, zuengana jotzea nire harrotasuna helarazteko, Anestesiologia eta Bizkortze Zerbitzuko buru naizen aldetik, nire lana zuek bezalako profesionalekin partekatzeagatik. Nahiago nuke bizi izandakoa bezalako beste egoera batean ikusi beharko ez bagenu, baina hala balitz, aurre egiteko aukeratu nahiko zintuzket.

Mila esker!

Carmen Iturricastillo