BPSO® · II. buletina
Buletin honen helburua da erakundean jardunbide egokiak zabaltzea, funtsezkoa baita kalitatezko zaintza eta pazienteen premietan oinarritutakoa bermatzeko
Osasun-arretaren esparruan, jardunbide egokiak ezartzea funtsezkoa da kalitatezko zaintza eta pazienteen premietan oinarritutakoa bermatzeko. Gure osasun-erakundean konpromiso hori Registered Nurses ‘Association of Ontario (RNAO) erakundearen hiru gidaren aplikazioan islatzen da: “Sarbide baskularra”, “Minaren balorazioa eta maneiua” eta “Haurren obesitatearen lehen mailako prebentzioa”. Eremu horiek desberdinak badira ere, guztiek nabarmen laguntzen dute artatutako pertsonen bizi-kalitatea hobetzen.
Zainetako sarbideak behar ez bezala maneiatzeak konplikazioak ekar ditzake, ospitaleko egonaldia luzatzea, pazienteari sufrimendu handiagoa eragitea eta asistentzia-kostuak handitzea. Ospitaleratutako pertsonen % 70i zain-bide bat aplikatzen zaie botikak emateko. Horregatik, “zain-kapitala” zaintzeko, profil desberdinetako profesional ugarik parte hartu behar dute (erizainak, medikoak, zeladoreak, EZOT-ak, baliabide materialen kudeatzaileak…), baita pazienteek berek ere.
Testuinguru horretan, BPSO® (Best Practice Spotlight Organization) egiturak hainbat eragileren arteko lankidetza erraztu du, desberdintasun bat markatzen duten hobekuntzak ezartzeko. Ekintza horien artean, honako hauek nabarmentzen dira: aurrez kargatutako xiringak sartzea, apositu indartuak erabiltzea eta logeletan eskularruetarako sarbidea hobetzeko euskarriak jartzea. Gainera, asistentzia-praktikan integratutako neurriak sustatu dira, hala nola ebidentzian oinarritutako prestakuntza, gailuak behar bezala mantentzeko. Horrez gain, eskuetako higienearekin lotutako bitxiak eta azazkaletako esmalteak ez erabiltzearen garrantziari buruzko sormenezko infografia diseinatu eta zabaldu zen.
2023an, programa-kontratuan jasotako datuek hobekuntza-arlo esanguratsuak erakutsi zituzten. Ospitaleratutako pazienteen % 77,11k soilik zuten minaren erregistroa baliozkotutako eskala bat erabiliz, eta pertsona horien % 10,90ek adierazi zuen min handia zuela egonaldiko uneren batean. Kirurgia osteko minaren kasuan, interbenitutako pazienteen % 61,65 baino ez zen baloratu.
Mina identifikatzea eta behar bezala maneiatzea ezinbestekoak dira tratamendu eraginkorra egiteko. Gabezia horiei aurre egiteko, BPSO® diziplina anitzeko taldeak baliozkotutako eskalen erabilera handitzea lortu zuten hainbat estrategia ezarri zituen, hala nola Eskala Bisual Analogikoa (EVA), 2024an BPSO® unitateetan % 98ra iritsiz. Minaren balorazio integralaren erregistroa ere hobetu zen, profesional berriei laguntzeko egiaztapen-zerrendak sortuz eta komunikatzeko zailtasunak dituzten pazienteentzat diseinatutako PAINAD eskala bezalako tresnak sartuz.
Haurren obesitatea gero eta garrantzi handiagoa duen osasun publikoko arazoa da, bereziki, herrialde garatuetan, non maila kezkagarriak lortu dituen. Estatuan, haurren % 40 inguruk gehiegizko pisua du, eta Euskadin, proportzioa lau haurretik batekoa da.
Problematika konplexua da, aldatu ezin diren faktoreek eragina duena, hala nola genetikak eta estatus sozioekonomikoak, bai eta alda daitezkeen faktoreek ere. Faktore horien artean, elikadura txarra eta sedentarismoa nabarmentzen dira. Elikagai ultraprozesatuen kontsumoa handitzeak eta pantailen erabilera intentsiboak asko laguntzen dute egoera horretan.
BPSO® taldea emaginek, pediatrek, erizainek eta administrazioko langileek osatzen dute, eta “Haurren Obesitateari buruzko Lehen Mailako Prebentzio Gida” eta “Haurren Osasun Programa” ditu oinarri kausa aldagarriei heltzeko. Abiarazitako ekintzen artean, honako hauek nabarmentzen dira: ohituren erregistro sistematikoa, kontsultetan familiei emandako aholkuak hobetzea, ohiturak aldatzen laguntzea eta ikastetxeekin eta udalekin lankidetzan aritzea. Ahalegin horien helburua da obesitatearen prebalentzia murriztea haurren artean.
Arabako ESIan jardunbide egokiak zabaltzeak zaintzak etengabe hobetzeko konpromisoa islatzen du. Ebidentzian oinarritutako prestakuntzaren, protokoloen inplementazioaren eta diziplinarteko lankidetzaren bidez, erakundeak aurrera egiten du osasun-arreta eraginkorragoa eta pazienteengan zentratua izateko, eta, horrela, haien bizi-kalitatea eta ongizatea hobetzeko.
